سالوک
  
 
 
بهمن 1386
ش ی د س چ پ ج
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      
 
آرشیو

مجموعه سریال جومانگ Close
تبلیغات در بلاگ اسکای
 
شنبه 6 بهمن 1386
سلام دوباره

یه ساله که نیومدم ببینم که کی میاد، کی میره!؟

 واقعاً ، ببینینو عبرت بگیرین!!!

بعد میگن برو ازدواج کن، ...

۲۷ دی ۸۵ کجا، ۶ بهمن ۸۶ کجا!

ولی میام، قول میدم. (حالا انگار خیلی مهمه!)

فعلاً بای.

 


 
چهارشنبه 27 دی 1385

همگی با هم سوار سورتمه شدیم. داریم سورتمه سواری می کنیم. اشکالی هم نداره.

اشکال اینجاست که سرعت سورتمه هه که هی  تند و تندتر میشه، از لذت و هیجان اولیه کم کم ، کم میشه،

هیجان از حد طبیعیش می زنه بالا و به جاش ترس، بعدش هم وحشت میاد.

اگه بتونی جلوش رو بگیری که دیگه بهت آدم نمیگن. میگن ساحره، پیغمبر.... یا یه چیزی تو این مایه ها. 

ما بیچاره ها باید از اول سورتمه سواری تا آخرش ماهیتمون رو حفظ کنیم.

 

 

                                                                                                                                   نزهت!؟


 
یکشنبه 26 آذر 1385

.

.

.

تا حالا با چشم باز عطسه کردی؟!

شوخی نمی کنم٬

 فکر می کنی بشه؟!

امتحان کن خیلی باحاله!!!

.

.


 
یکشنبه 12 آذر 1385

 

 

 

می خوام به اندازه ای کار کنم که آرامشم از بین نره.

«دوست ندارم وقتی مردم پولدارترین مردهُ قبرستون باشم»

 

                                                                Alefi


 
دوشنبه 11 اردیبهشت 1385

دختر کشتزار خوشه می چیند

سربازی در راه اورا می بیند

                                                  دریغا مجالی ، دریغا مجالی

 

سربازی در راه، تفنگی در دست

تخته ای کودن، آهنگی سرمست

                                                 دریغا نهالی ، دریغا نهالی

 

کسی نپرسید، سرباز جوان

می خواهی برو، می خواهی بمان؟

                                                دریغا سوالی، دریغا سوالی

 

دختر کشتزار خوشه می چیند

ردی از سرباز کس نمی بیند

                                               دریغا غباری، دریغا غباری

           

 

 

 

                                                                      


 
شنبه 12 فروردین 1385

امروزم را چه ها کردم:

 

 

ابرها را از فراز خانه ام راندم

  آسمانم را اتو کردم

رخت چرک روزهای رفته را کندم

  خاطراتم را رفو کردم

چشم و ابرو ، بینی و لبها ، می خواندند

  دستهایم را صدا کردم

خیابانها ، رودهای فراخوان بود

  کفشهایم را به پا کردم

و، لکی روی دیوارِ عبورم بود

   "ها" کردم.

 

 

                                                                  "چند تارِ مو"


 
سه شنبه 15 آذر 1384

تو اگر می دانستی

که چه زجری دارد

خنجر از دست عزیزان خوردن

از من خسته نمی پرسیدی

                               آه ای مرد چرا تنهایی؟!


 
دوشنبه 9 آبان 1384
 

اولین بار که قلبت شروع به تپیدن کرد چه احساسی داشتی؟
اولین بار که شکست خوردی ؟
اولین بار که زیر بارون راه رفتی؟
اولین بار که بخشیدیش؟
بازم میبخشی؟
میتونی نبخشی؟
خسته شدی تا حالا ؟
مجبور شدی تو سربالایی بدوئی؟
از خودت بدت اومده؟
جلوی باد دستاتو باز نگه داشتی مثل پرنده ها؟

.......

احساس کردی یکی از اون 52 برگ ورق هستی ؟
خالت چیه؟
کی تو رو بور زده؟
کِی رو میای؟
از عروسک خیمه شب بازی خوشت میاد؟
یا از بنداش؟
خودت بند داری؟
بنداتو دوست داری پاره کنی؟

هی لعنتی بندام به هم گره خورده...




                                                                       با تشکر از علی


 
سه شنبه 5 مهر 1384

.
.
.
چیزی مرا به قسمت ِ بودن نمی برد
از واژه دو وجهی تکرار خسته ام
من بی رمق ترین نفس ِ این حوالیم
از بودن ِ مکرر ِ بر دار خسته ام
من با عبور ثانیه ها خرد می شوم
از حمل این جنازه هوشیار خسته ام.
                                                                سربازهای جمعه
.
.
.


 
شنبه 29 مرداد 1384

                                                                                                                                     عکس از: امیر صادقی



من از نهایت شب حرف می زنم
من از نهایت تاریکی و از نهایت شب حرف می زنم.

اگر به خانه من آمدی برای من ای مهربان چراغ بیاور
و یک دریچه که از آن به ازدحام کوچه خوشبخت بنگرم.

برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 6037


Powered by BlogSky.com